27 juli 2010

Low gravity day

Vandaag werkte de zwaartekracht met me mee. Al meer dan 15 pogingen had ik getrokken in mijn project, Spit Bull, 8b. Ik vond de route nog steeds mooi en een genot om te klimmen, maar op een gegeven moment moet die beklimming ook gewoon komen. De laatste dagen kwam ik constant op de laatste twee passen uit de route zetten. Ik begon al aan mezelf te twijfelen. Misschien wil ik wel niet graag genoeg, of juist te graag? Ik had iets nodig dat me net over die lijn duwde, om ook de laatste pas er uit te persen. Ik weet niet wat dat 'iets' precies moest zijn, maar ik weet wel dat ik het vandaag had. Alle passen liepen als een trein. Geen enkel foute, geen aarzeling, geen misstap. Ineens hing ik aan de eindbak. Nu niet meer wegglijden! Ging het door m'n hoofd. Pas een paar uur later besefte ik dat ik het echt gedaan had. M'n eerste 8b! Heerlijk als de zwaartekracht een dagje meezit. Ik ga er nu nog lekker een weekje in de rots van genieten.

13 juli 2010

WC Chamonix

Gister was het zover, de aftrap van het leadseizoen in Chamonix. Twee jaar geleden klom ik hier mijn eerte Worldcup, waarin ik ook gelijk mijn eerste halve finale klom. Dit jaar ging het minder voorspoedig.
Eerste route: een rechte wand, pff! Waarom? Precies mijn stijl, niet dus! Ik klom dan ook niet heel relaxed. Het eerste deel van de route was ik best gespannen en liep alles stroef. Gelukkig kon ik halverwege de knop omzetten. Eén greep voor de top kwam ik eruit, helaas. Het klimmen was niet zoals ik van mezelf ken, maar ik was wel blij dat ik die mentale knop nu gevonden heb.
Tweede route: dikke overhang en niet al te lang. Dat is meer wat voor mij. Veel mensen toppen, dus ik weet wat me te doen staat. Ik heb er het volste vertrouwen in dat ook ik deze route uit kan klimmen. Het begin loopt erg soepel en de passen voelen absoluut niet hard aan. Dan maak ik een fout en sta ik opeens weer op de grond.
Uiteindelijk eindig ik hiermee op een 45e plek. Absoluut geen bevredigend resultaat. Boos en teleurgesteld in mezelf kijk ik terug op deze wedstrijd. Nu lekker een aantal weken de rots in, wat ontspannen en veel mooie routes klimmen. Dan kan ik er weer helemaal tegenaan!

1 juli 2010

Een jaar lang klimmen

Ik ben geslaagd! Morgen krijg ik m'n diploma. Dat betekent dat ik dan echt officieel klaar ben met school! Al lange tijd droom ik ervan om me niet meer druk te hoeven maken om schoolwerk en alle tijd voor het klimmen te hebben. Ik zal dan ook niet verder studeren na de zomer, maar ik grijp m'n kans om een jaar lang voor de volle 100% voor het klimmen te kunnen gaan. Wat houdt dat dan precies in? Dat is eigenlijk heel eenvoudig:

- Meer trainen
Nu ik niet meer aan de vaste lestijden vast zit kan ik in de voorbereiding op het wedstrijdseizoen vaker 's ochtends én 's avonds trainen en er is ook meer ruimte voor trainingsstages.
- Meer wedstrijden
- Meer buitenklimmen
En dat is wel nodig, want de laatste keer dat ik langer dan een dag de rots heb gevoeld is inmiddels al een jaar geleden.

Ik heb er zin in!