6 oktober 2010

Het wedstrijdseizoen in volle gang

De afgelopen weken volgden de internationale wedstrijden zich achter elkaar op. Ik was nog geen twee dagen thuis van het WK Jeugd of we vertrokken alweer naar Imst voor het EK.

EK IMST
Nog enigzins vermoeid van het WK Jeugd begon ik aan de kwalificaties. In m'n eeste kwali ging het gelijk mis. Ik was heel relaxed (misschien wel iets te) aan het klimmen toen ik vrij vroeg in de route een greep bij probeerde te pakken en daarbij m'n eigen hand wegstootte. Hiermee eindigde ik als 39e ergens onder in het deelnemersveld. Om nog halve finale te kunnen halen moest ik in de tweede route knallen. Vastberaden stapte ik de route in. Ik vocht door tot ik helemaal leeg en totaal verzuurd was. Helaas lag de route me niet echt, maar ondanks dat wist ik me toch tot een 22e plek in de tweede kwalificatie te vechten. Bij elkaar was het niet genoeg om de halve finale te halen. Ik eindigde op de 34e plek. Je kan begrijpen dat ik daar absoluut niet blij mee ben, vooral omdat ik niet alles heb kunnen geven wat ik in me had. Aangezien de volgende wedstrijd alweer voor de deur stond was het een kwestie van accepteren en loslaten, zodat ik me op de volgende wedstrijd kon gaan focussen, de Worldcup in Puurs.

WORLDCUP PUURS
Puurs is voor mij min of meer een thuishal. In de voorbereiding naar het wedstrijdseizoen toe zijn we vaak naar Belgie gereden om in dit enorme dak onsight te kunnen trainen. De stijl ligt me heel goed en ik ken de wanden. Ik had m'n zinnen dan ook op deze wedstrijd gezet. Tot nu toe had ik het idee dat ik dit jaar nog geen enkele wedstrijd optimaal gepresteerd heb door een foutje, zenuwen, andere mentale dingen etc. In Puurs moest daar maar eens een einde aan komen. Zodra ik de eerst kwalificatie klom voelde ik dat het niet goed zat. Ik was heel slap, ik kon niet meer afblokken en m'n lichaam was al heel snel helemaal leeg. Ik kon niet verzuren. Na een aantal passen was het gewoon op en de pogingen om daar nog iets tegen te doen waren hopeloos. De tweede kwalificatie en de halve finale voelden precies zo. Ik eindigde op een 22e plaats. Wederom was ik niet tevreden. Ik had deze keer wel alles gegeven, maar ik baalde dat er niet zoveel in zat. Even ter vergelijking: vorig jaar met de Worldcup in Puurs werd ik 21e. Er deden toen evenveel mensen mee. Ik was destijds erg blij met m'n prestatie. Dit jaar voel ik me sterker en fitter. In de trainingen heb ik een grote stap vooruit gemaakt, maar met de wedstrijden komt dat er niet uit. Zo baal ik nu van een resultaat waar ik vorig jaar nog super blij mee was.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen