11 oktober 2010

NK Boulderen

Afgelopen weekend werd in Mountain Network Amsterdam (THEA) het NK Boulderen gehouden. Ik wist niet zo goed wat ik nou van deze wedstrijd moest denken. Ik focus me dit jaar helemaal op Lead en aangezien het leadseizoen in volle gang is had ik al heel lang niet meer geboulderd. Zodoende begon m'n voorbereiding voor deze wedstrijd een week geleden en eigenlijk voelde alles best sterk aan. Dat was maar goed ook, want ik wilde deze wedstrijd winnen. Ik hield mezelf voor dat ik dat alleen kon doen door alle boulders te flashen. 'Als ik alles flash, kan ik mezelf niks verwijten'. Met die zin in m'n hoofd flashte ik in m'n laatste training alle boulders. Ik merkte dat zo'n doel me ontzettend sterk en gefocust maakte. Toen de wedstrijd eindelijk begon kon ik die houding vasthouden en vastberaden en geconcentreerd flashte ik alle halve finale boulders. Vera deed hetzelfde en het was duidelijk dat dit een enorme strijd zou worden.

Met de finale klom ik steeds na Vera. Aan het publiek kon ik precies horen wat ze deed. Telkens als ze een boulder niet uit klom dacht ik 'dit is m'n kans. Ik kan deze boulder flashen!'. Wanneer ik aan het publiek hoorde dat ze een boulder topte wist ik dat ik die boulder ook moest doen. Dat gaf me een enorme boost. Op een gegeven moment hing ik hopeloos in de wand. Ik kreeg m'n lichaam niet juist gepositioneerd en de volgende greep leek onbereikbaar. Ik moest die boulder flashen om Vera bij te houden. Die gedachte gaf me zoveel energie dat ik, hoewel ik al helemaal leeg was, toch nog de onbereikbare greep wist te pakken en de boulder uit klom. Ik ben er van overtuigd dat, als ik als eerste had geklommen, ik die boulder nooit in m'n eerste poging had kunnen doen. Ongeloolijk wat voor krachten dat naar boven brengt.

Na de laatste boulder was de strijd nog steeds niet beslist. We hadden allebei precies dezelfde score. Dat betekende een super finale. Als we allebei zouden toppen zou de organisatie het opgeven en dan zouden we gedeeld 1e eindigen. Vera topte de boulder. Ik viel uit de laatste pas. Zodoende werd ik 2e en de titel was voor Vera. Hoewel ik van te voren geen genoegen had genomen met een 2e plaats ben ik zwaar tevreden met m'n prestatie. Ik had nooit gedacht dat ik nog zo dicht bij zou kunnen komen bij iemand die fysiek zo ontzettend sterk is. Het was een fantastisch gevecht en ik heb alles gegeven wat ik in me had. Heel erg bedankt voor dit fantastische evenement!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen