24 november 2010

Einde seizoen!!!!

Jaja, het is voorbij, het wedstrijdseizoen voor dit jaar. Vanaf begin september heb ik op één weekend na elke week een wedstrijd gehad en ik heb het overleefd. Ik moet toegeven dat ik nog nooit zo’n moeilijk seizoen gehad heb. Mentaal wilde het niet altijd lukken, in een aantal belangrijke wedstrijden maakte ik cruciale fouten en ik heb ook veel pech gehad waardoor ik vaak net de volgende ronde of het podium miste.

Het seizoen werd net als elk jaar afgesloten met de Worldcup en de EYS in Kranj. Vorig jaar heb ik deze wedstrijden moeten missen i.v.m. een blessure aan m’n rug, maar dit jaar was ik er gewoon weer bij. Als eerst stond de Worldcup op het programma. Ik klom deze wedstrijd relaxed en ik kon in beide kwalificaties tot diep in de verzuring doorklimmen. Over m’n klimmen was ik daarom ook zeer tevreden, over m’n vorm minder. Door al die wedstrijden heb ik weinig kunnen trainen en na zo’n lang en slopend seizoen zat er helaas niet zoveel meer in. De verzuring kwam naar mijn zin te vroeg. Uiteindelijk werd ik 28e, waarmee ik net de halve finale miste. Wel een beetje balen, maar ik moest door naar de volgende wedstrijd en kon er dus niet te lang mee zitten.

Tussen de Worldcup en de EYS hadden we een week in Slovenië te overbruggen. Wat doe je dan? Buitenklimmen in Misja Pec natuurlijk! Helaas waren de weergoden ons niet gunstig gestemd en hebben we vrijwel alleen maar regen gehad. Uiteindelijk waren alle routes nat: de 8b die ik uitgewerkt had, een 8a die ik nog graag had willen klimmen en een andere 8a, Corto, die ik uitgewerkt had. Deze laatste was nog het droogst, alleen het begin, het eind en wat grepen in het midden waren nat. Op de laatste dag wist ik deze route nog te klimmen en zo ging ik niet met lege handen naar huis. Overigens maakte de regen het niet minder gezellig. We zaten in een appartement met een groep internationale klimmers en we hebben veel lol gehad. Echt super leuk om elkaar ook buiten de wedstrijden om mee te maken.

Tenslotte stond afgelopen weekend echt de laatste wedstrijd op het programma. Aangezien er in Kranj maar één hotel is, zat het hele deelnemersveld bij elkaar. Iedereen was blij en opgetogen dat het seizoen er bijna opzat. Dat zorgde voor een super goede sfeer. Deelnemers van allerlei verschillende nationaliteiten zaten bij elkaar op de kamer en in de lobby kwam iedereen bij elkaar om de gezelligheid op te zoeken. De laatste wedstrijd voelde zo ook meer als een feest. Voor mij liep hij niet perfect. Ik was op, er zat totaal geen energie meer in m’n lichaam. Van het ene op het andere moment was ik leeg, niet eens verzuurd, maar echt leeg, en kon ik geen pas meer maken. Gelukkig wist ik nog wel door te dringen tot de finale, waarin ik uiteindelijk 9e werd. Nadat ik uit de route kwam werd ik door vriendinnen uit Oostenrijk en Schotland onthaald met chocola en allemaal andere rotzooi. Voor hun was het de laatste EYS ooit en het was dus tijd voor een afscheidsfeestje. Het seizoen was over, het was feest en ik moet zeggen dat ik ontzettend opgelucht ben dat het nu achter de rug is. Op naar 3 weken buiten klimmen in Turkije!!!!

10 november 2010

Zappsport

Een paar weken terug werd in Mountain Network Nieuwegein voor Zappsport The Battle opgenomen, waarin de jongens tegen de meisjes moesten klimmen. Casper en ik waren gevraagd om voorafgaand aan de wedstrijd de jongens en de meisjes een twee uur durende training te geven om te zorgen voor een optimale voorbereiding. Het was vooral veel gegiechel en na twee uur klommen ze al duidelijk een stuk behendiger omhoog. Helaas wonnen de jongens, maar het was een leuke dag en ik heb me goed vermaakt. De uitzending is inmiddels hier online te vinden

7 november 2010

NK Lead

Gisteren was het zover: het NK Lead. Twee jaar geleden mocht ik voor het eerst meedoen aan het NK en ik pakte toen gelijk de titel. Die wist ik vorig jaar succesvol te verdedigen en zo stond ik ook dit jaar als titelverdediger aan de start. Afgelopen week heb ik het daar best moeilijk mee gehad. Internationaal lukt het me steeds maar niet om echt lekker en naar m'n kunnen te klimmen, waardoor ik er mentaal best een beetje doorheen zat. Het NK Lead is de enige nationale wedstrijd die me echt wat uit maakt en op dit moment maakte dat het me best lastig. Wat nou als ik, net zoals bij alle internationale wedstrijden dit jaar, een fout maak of het mentaal helemaal verpest? Ik moest dus nog hard aan mezelf sleutelen om er gisteren sterk en vastberaden te staan.
Gisterochtend voelde ik me al een stuk beter. Ik had weer zin in de wedstrijd en ik was er bijna klaar voor. Toen de wedstrijd echt begon en we de eerste route in mochten lezen voelde ik dat het goed ging komen. Ik kon me ontspannen, ik kon genieten van de route en ik had er echt zin in. Zo klom ik de halve finale uit en ook in de finale kon ik deze mindset vasthouden. Ik was ontspannen en ik had de rust in m'n hoofd en m'n lichaam om de route zo te klimmen als ik wilde. Op hoog tempo klom ik van rust naar rust en ik knokte door tot een paar grepen onder de top.
Nadat Rachel geklommen had was het duidelijk dat ik gewonnen had. Een enorme opluchting! Ik ben best een beetje trots op mezelf dat ik het mentaal voor elkaar gekregen heb en ik voel me nu zo opgelucht, blij en energiek dat ik ervan overtuigd ben dat ik die energie op een positieve manier kan gebruiken voor de laatste 2 wedstrijden van dit seizoen. Deze overwinning voelt als een omslagpunt: vanaf nu ga ik weer lekker klimmen!

1 november 2010

Foto's Swisstrip

Zoals beloofd, de foto's van onze trainingsstage in Zwitserland. Met dank aan Elko die de enorme hal in Zurich heeft gefilmd (en daar wel 8 minuten mee bezig was!) Geneve Bern Milandia - Greifensee Gaswerk - Schlieren