24 november 2010

Einde seizoen!!!!

Jaja, het is voorbij, het wedstrijdseizoen voor dit jaar. Vanaf begin september heb ik op één weekend na elke week een wedstrijd gehad en ik heb het overleefd. Ik moet toegeven dat ik nog nooit zo’n moeilijk seizoen gehad heb. Mentaal wilde het niet altijd lukken, in een aantal belangrijke wedstrijden maakte ik cruciale fouten en ik heb ook veel pech gehad waardoor ik vaak net de volgende ronde of het podium miste.

Het seizoen werd net als elk jaar afgesloten met de Worldcup en de EYS in Kranj. Vorig jaar heb ik deze wedstrijden moeten missen i.v.m. een blessure aan m’n rug, maar dit jaar was ik er gewoon weer bij. Als eerst stond de Worldcup op het programma. Ik klom deze wedstrijd relaxed en ik kon in beide kwalificaties tot diep in de verzuring doorklimmen. Over m’n klimmen was ik daarom ook zeer tevreden, over m’n vorm minder. Door al die wedstrijden heb ik weinig kunnen trainen en na zo’n lang en slopend seizoen zat er helaas niet zoveel meer in. De verzuring kwam naar mijn zin te vroeg. Uiteindelijk werd ik 28e, waarmee ik net de halve finale miste. Wel een beetje balen, maar ik moest door naar de volgende wedstrijd en kon er dus niet te lang mee zitten.

Tussen de Worldcup en de EYS hadden we een week in Slovenië te overbruggen. Wat doe je dan? Buitenklimmen in Misja Pec natuurlijk! Helaas waren de weergoden ons niet gunstig gestemd en hebben we vrijwel alleen maar regen gehad. Uiteindelijk waren alle routes nat: de 8b die ik uitgewerkt had, een 8a die ik nog graag had willen klimmen en een andere 8a, Corto, die ik uitgewerkt had. Deze laatste was nog het droogst, alleen het begin, het eind en wat grepen in het midden waren nat. Op de laatste dag wist ik deze route nog te klimmen en zo ging ik niet met lege handen naar huis. Overigens maakte de regen het niet minder gezellig. We zaten in een appartement met een groep internationale klimmers en we hebben veel lol gehad. Echt super leuk om elkaar ook buiten de wedstrijden om mee te maken.

Tenslotte stond afgelopen weekend echt de laatste wedstrijd op het programma. Aangezien er in Kranj maar één hotel is, zat het hele deelnemersveld bij elkaar. Iedereen was blij en opgetogen dat het seizoen er bijna opzat. Dat zorgde voor een super goede sfeer. Deelnemers van allerlei verschillende nationaliteiten zaten bij elkaar op de kamer en in de lobby kwam iedereen bij elkaar om de gezelligheid op te zoeken. De laatste wedstrijd voelde zo ook meer als een feest. Voor mij liep hij niet perfect. Ik was op, er zat totaal geen energie meer in m’n lichaam. Van het ene op het andere moment was ik leeg, niet eens verzuurd, maar echt leeg, en kon ik geen pas meer maken. Gelukkig wist ik nog wel door te dringen tot de finale, waarin ik uiteindelijk 9e werd. Nadat ik uit de route kwam werd ik door vriendinnen uit Oostenrijk en Schotland onthaald met chocola en allemaal andere rotzooi. Voor hun was het de laatste EYS ooit en het was dus tijd voor een afscheidsfeestje. Het seizoen was over, het was feest en ik moet zeggen dat ik ontzettend opgelucht ben dat het nu achter de rug is. Op naar 3 weken buiten klimmen in Turkije!!!!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen