29 maart 2011

Trainen trainen trainen!

Omdat ik eindelijk weer een beetje fit begon te worden vond ik dat het wel weer eens tijd werd voor een trainingsstage. Zodoende boekte ik een ticket naar Innsbruck om me daar een week lang kapot te trainen in Tivoli, de beste trainingshal die ik ken. De routes zijn er allemaal super continu en er zitten zo ontzettend veel harde routes dat je er als leadklimmer je hart op kunt halen. Knetter hard verzuren dus!

Thuis, in Amsterdam, train ik veel met intervallen. Je verzint een rondje, of hakt een route in twee├źn, en herhaalt deze vervolgens een aantal keer met korte rust tussendoor. Dit is de beste manier om met een beperkt aantal harde routes een goeie training te verzorgen. In tivoli is er geen gebrek, maar juist een overvloed aan harde routes. Dat biedt de mogelijkheid om een totaal andere training te kunnen draaien. Ik begon elke training met het uitwerken van twee harde routes, waar ik aan het eind van de week pogingen in kon doen. Daarna begon het echte verzuren. 8 routes rond 7b/c vrij snel achter elkaar klimmen, of 4 dubbels (steeds twee semi-harde routes achter elkaar klimmen). Na zo'n training doet alles pijn. Je kunt je handen zelfs op bakken niet meer dicht houden, je huid brandt en al je spieren zijn uitgeput. Het echte Innsbruck gevoel, heerlijk!

Omdat ik in m'n opbouw nog niet in de duurperiode zit besloot ik ongeveer de helft van m'n trainingen in het boulderhok te doen. Het boulderhok in Tivoli is klein, maar doordat elk gaatje gevuld is en er een enorme variatie aan grepen uit verschillende landen is, is ook het boulderhok een toplocatie om je als wedstrijdklimmer voor te bereiden op het wedstrijdseizoen. Daarnaast zijn er geen boulders uitgezet, maar moeten alle boulders zelf verzonnen worden. Dat in combinatie met het grote aantal sterke klimmers dat hier traint zorgt voor een enorme variatie in stijlen en stuk voor stuk bizarre, getructe en fysieke boulders. Erg leuk om een paar trainingen deel uit te mogen maken van deze hechte groep klimmers, die me de meest vette boulders lieten zien.

Ik heb dus erg genoten van dit weekje Oostenrijk. Ik heb ontzettend hard en lekker getraind. Natuurlijk is dat soms ook confronterend. Zo'n week laat je goed zien waar je nu eigenlijk staat. Wat goed gaat en vooral ook, wat niet. Het is fijn om zo lang voor de start van het wedstrijdseizoen eens goed in de spiegel te kijken. Ik weet nu waar ik nog aan moet werken en ik heb de tijd om daar ook daadwerkelijk wat mee te doen. Aan de slag dus!

14 maart 2011

Lead 1: 1e!

Gisteren was het zover... de eerste wedstrijd van het seizoen! Na m'n winterstop was ik totaal uit vorm. M'n spanning was weg, ik kon lang niet zo hard aan kleine greepjes trekken als eerst en m'n duur was echt belabberd. Gelukkig is dat inmiddels alweer twee maanden geleden en in die tijd heb ik natuurlijk niet stil gezeten.

De wedstrijd kwam dus op het perfecte moment om te kijken hoe het nu met m'n vorm staat. In de trainingen voelde ik me de laatste twee weken erg sterk, maar aangezien ik vooral kracht heb getraind was ik best gespannen over hoe het nu met m'n duur stond.

De halve finale was een rechte wand. Niet mijn sterkste punt, maar ook dat gaat de laatste tijd vooruit. Vrij gemakkelijk klom ik de route uit. Op naar de finale! Deze route was meer mijn stijl: overhang met grote passen aan goede grepen en allemaal trucjes. Ik knalde snel door de route heen tot ik op ongeveer 2/3 een pas tegen kwam die in mijn ogen bijna onmogelijk was. Ik wilde de route uitklimmen en besloot dus lang te rusten om te kijken en geen onnodige risico's te nemen. Uiteindelijk besloot ik voor een oplossing te gaan die ontzettend hard voelde, maar het lukte! Daarna kwamen nog een aantal behoorlijk harde passen. Helaas viel ik in de laatste pas toch nog uit de route, maar het was genoeg voor de 1e plaats.

Ik kan tevreden terugkijken op de wedstrijd. Ik voelde me sterk, kreeg eindelijk een keer wat harde passen voor m'n kiezen en die wist ik goed op te lossen. Ik ben dus op de goede weg, maar de eerste internationale wedstrijd is nog ver weg en ik ben nog lang niet waar ik zijn wil. Nog een paar maanden hard trainen dus!