29 maart 2011

Trainen trainen trainen!

Omdat ik eindelijk weer een beetje fit begon te worden vond ik dat het wel weer eens tijd werd voor een trainingsstage. Zodoende boekte ik een ticket naar Innsbruck om me daar een week lang kapot te trainen in Tivoli, de beste trainingshal die ik ken. De routes zijn er allemaal super continu en er zitten zo ontzettend veel harde routes dat je er als leadklimmer je hart op kunt halen. Knetter hard verzuren dus!

Thuis, in Amsterdam, train ik veel met intervallen. Je verzint een rondje, of hakt een route in twee├źn, en herhaalt deze vervolgens een aantal keer met korte rust tussendoor. Dit is de beste manier om met een beperkt aantal harde routes een goeie training te verzorgen. In tivoli is er geen gebrek, maar juist een overvloed aan harde routes. Dat biedt de mogelijkheid om een totaal andere training te kunnen draaien. Ik begon elke training met het uitwerken van twee harde routes, waar ik aan het eind van de week pogingen in kon doen. Daarna begon het echte verzuren. 8 routes rond 7b/c vrij snel achter elkaar klimmen, of 4 dubbels (steeds twee semi-harde routes achter elkaar klimmen). Na zo'n training doet alles pijn. Je kunt je handen zelfs op bakken niet meer dicht houden, je huid brandt en al je spieren zijn uitgeput. Het echte Innsbruck gevoel, heerlijk!

Omdat ik in m'n opbouw nog niet in de duurperiode zit besloot ik ongeveer de helft van m'n trainingen in het boulderhok te doen. Het boulderhok in Tivoli is klein, maar doordat elk gaatje gevuld is en er een enorme variatie aan grepen uit verschillende landen is, is ook het boulderhok een toplocatie om je als wedstrijdklimmer voor te bereiden op het wedstrijdseizoen. Daarnaast zijn er geen boulders uitgezet, maar moeten alle boulders zelf verzonnen worden. Dat in combinatie met het grote aantal sterke klimmers dat hier traint zorgt voor een enorme variatie in stijlen en stuk voor stuk bizarre, getructe en fysieke boulders. Erg leuk om een paar trainingen deel uit te mogen maken van deze hechte groep klimmers, die me de meest vette boulders lieten zien.

Ik heb dus erg genoten van dit weekje Oostenrijk. Ik heb ontzettend hard en lekker getraind. Natuurlijk is dat soms ook confronterend. Zo'n week laat je goed zien waar je nu eigenlijk staat. Wat goed gaat en vooral ook, wat niet. Het is fijn om zo lang voor de start van het wedstrijdseizoen eens goed in de spiegel te kijken. Ik weet nu waar ik nog aan moet werken en ik heb de tijd om daar ook daadwerkelijk wat mee te doen. Aan de slag dus!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen