2 september 2011

Imst: EYC en WK Jeugd

De laatste twee wedstrijden van een lange, drukke zomer zitten er op. Het was wel hectisch, een maand lang van hut naar her vliegen, maar ik heb echt een super leuke tijd gehad en ik kan terug kijken op een aantal mooie prestaties.

Vanuit Spanje vloog ik daar naar Imst voor de derde EYC van dit jaar. Aangezien de meeste internationale toppers al in Europa waren voor het WK Jeugd was deze wedstrijd een goede test om te kijken hoe ik ervoor stond. De eerste kwali liep super lekker. Alles ging vanzelf en pas helemaal bovenin begon ik te verzuren. In m'n hoofd kon ik echter goed rustig blijven, waardoor ik met een aantal mooie oplossingen nog flink wat passen door kon vechten. Dat leverde me een 6e plaats op. Niks wees erop dat ik geen finale zou halen. Ik was fit en mentaal zat het prima... totdat ik in het begin van de tweede kwalificatie weg zipte. Ineens stond ik weer op de grond. Ik snapte er niks van. Ik was behoorlijk ontdaan, omdat ik hiermee zeker geen finale zou halen. Toen ik een paar uur later naar de uitslag ging kijken bleek ik echter toch nog op het nippertje door te zijn! Met een 6e en een 23e plek zat ik net bij de beste 10 Europeanen. Haha, wat een wonder!
De volgende dag in de finale klom ik weer net zoals in m'n eerste kwalificatie. Lekker relaxed, tijd pakken om te rusten, goed tempo maken tussendoor en diep ademen. Alles liep vanzelf. Zo kwam ik vrij hoog in een route die me eigenlijk niet zo lag. Het leverde een 7e plek op. Als ik op het WK Jeugd zo zou klimmen zou het genoeg zijn voor een finale plaats. Een goed vooruitzicht dus!

Finale EYC (foto: Ernst Riha, klettersteig.com)

Na de EYC was het tijd om even lekker een weekje thuis bij te komen. Ik had verwacht dat ik dan zo veel bij kon tanken dat ik super fit naar het WJK toe zou gaan. Niks bleek echter minder waar. In die week thuis kwam alle vermoeidheid van de afgelopen weken naar buiten. M'n lichaam begon overal pijn te doen en met m'n hoofd was ik er ook niet helemaal bij. Toen we naar Imst vertrokken voelde het alsof ik onvoorbereid naar het WJK toe ging. Dat bleek ook op de wedstrijd. Tijdens m'n eerste kwalificatie was ik veel te zenuwachtig. In de tweede kwalificatie was ik juist niet gefocust genoeg. Ik kon de juiste balans niet vinden. 's Avonds belde ik lang met m'n coach en langzaam kwam het vertrouwen een beetje terug.
De volgende dag moest het gebeuren. De halve finale en de finale stonden op de planning. Nu kwam het er echt op aan. In de halve finale kon ik eindelijk weer lekker klimmen. Ik hoefde niet meer overal over na te denken en ik voelde me weer net zoals een week geleden. Door een stomme inlees fout kwam ik echter eerder uit de route dan nodig was. Ik was nog niet helemaal kapot en had nog best een stuk verder kunnen komen. Uiteindelijk strandde ik daarmee op de 16e plaats. Geen finale dus op m'n laatste WJK.
Ik voel me dom en een beetje gefrustreerd door die fout, maar ik ben wel blij dat ik het mentaal op het cruciale moment allemaal weer op een rijtje heb gekregen. Ik denk dat ik daar best een beetje trots op kan zijn.

WJK halve finale

Nu zijn er even geen internationale wedstrijden. Er staan wel twee EYC's Boulder op de planning, maar ik heb besloten om daar niet aan mee te doen. Ik geef m'n lichaam deze week even rust en dan heb ik nog een maand om me voor te bereiden op de WC in Puurs. Tijd voor duurtraining. Heerlijk! :)